Režija: Borislav Šajtinac

Kada nema više šta da se kaže, oružje počinje da govori.

Borislav Šajtinac

Srpski autor koji živi i radi u Parizu. Debitovao je u animiranom filmu 1969. godine ostvarenjem „Izvor života“, koje je snimio u saradnji sa Nikolom Majdakom. Sledi njegov prvi samostalni, eksperimentalni film „Analiza”, a zatim i animirani „Nije ptica sve što leti“ iz 1970, kojim počinje rad kao scenarista, animator i reditelj. Njegovi filmovi su osvojili brojne nagrade na prestižnimdomaćim i inostranim festivalima. Poznat je i priznat širom sveta kao inovativan animator, grafički virtuoz, stručnjak za efektnu političku satiru i crni humor. Na 57. Beogradskom festivalu dokumentarnog i kratkometražnog filma dobio je nagradu za životno delo, a 2016. i Zlatnu plaketu Beograda za animirani film „Politika“, kao najbolji u međunarodnoj kratkometražnoj selekciji Martovskog festivala. Njegovi radovi nalaze se u kolekcijama i izlagani su u muzejima u Beogradu, Novom Sadu, Hanoveru, Bonu, Bazelu, Parizu, Strazburu.  

*Svetska premijera

Režija: Jorgos Lantimos 

Scenario: Eftimis Filipu, Jorgos Lantimos

Producent: Adam Sejvard 

Uloge: Met Dilon, Dafni Patakija, Suzan El

Susret profesionalnog čeliste sa nepoznatom ženom u metrou ima neočekivane i dalekosežne posledice po njegov život.

Jorgos Lantimos 

Rođen u Grčkoj. Njegov drugi film „Očnjak“ (Kynodontas) je 2009. godine dobio nagradu „Izvestan pogled“ u Kanu i nominovan je za Oskara za najbolji strani film. Film „Jastog“ (The Lobster) je osvojio nagradu žirija u Kanu i nominovan je za Oskara u najbolji originalni scenario. „Ubistvo svetog jelena“ (The Killing of a Sacred Deer) je u Kanu dobio nagradu za najbolji scenario. Film „Miljenica“ (The Favourite) je imao rekordnih deset nominacija za Oskara 2019. godine.

Jorgos Lantimos o filmu kaže: „Bio sam srećan što sam dobio priliku da radim na kraćem formatu, što ume da bude izazov, ali i da pruži zadovoljstvo. Od intrigantne početne ideje i koncepta je nastao scenario, dok smo tokom snimanja imali punu umetničku slobodu. Uvek je uzbudljivo dobiti poziv za razmišljanje izvan uobičajenih okvira i uhvatiti se u koštac sa stimulativnim idejama.“

*Srpska premijera

Režija: Peter Jackson

Produkcija: Peter Jackson, Clare Olssen 

Produkcijska kuća: House Production Trustees of the Imperial War Museum, London WingNut Films

Oskarovac Piter Džekson (trilogija „Gospodar prstenova“) predstavlja Veliki rat onako kako ga još niste videli. Uz pomoć najnovije tehnologije, restaurirao je originalne arhivske snimke stare više od sto godina i oživeo one koji tu priču najbolje mogu da ispričaju: učesnike. Džeksona je zanimala istorija Prvog svetskog rata i zato je odlučio da oživi svakodnevni život vojnika. Nakon višemesečnog istraživanja arhiva BBC-a i Imperijalnog ratnog muzeja, počeo je da shvata na koji način bi mogao da ispriča tu priču. Uz naraciju stvarnih učesnika rata, film opisuje realnost boravka na frontu, odnos vojnika prema tom sukobu, njihovu ishranu, spavanje, međusobne odnose, kao i to kakav im je život bio kada su bili izvan rovova tokom odsustva.

Uz pomoć najnovije tehnologije, Džekson i članovi njegove ekipe su snimke stare preko sto godina doveli u stanje da izgledaju kao da su snimljeni juče. Transformacija crno-belih snimaka u obojene se vidi tokom filma i otkriva do sada neviđene detalje. Džekson zadire u maglu vremena, tim ljudima daje glas, bavi se nadama i strahovima veterana, poniženjem i ljudskošću jedne generacije koja je na globalnom nivou pretrpela korenite promene. 

Piter Džekson 

Najpoznatiji je po svojoj adaptaciji trilogije „Gospodar prstenova“ Dž. R. R. Tolkina. Projekat je pokrenut 1999. godine u kome je Džekson pored režiserske palice, preuzeo na sebe i posao koscenariste i producenta sa svojim dugogodišnjim saradnicama Fren Volš i Filipom Bojens. „Gospodar prstenova“ je višestruko nagrađivan blokbaster koji je između ostalog imao 30 nominacija za Oskara, a dobio ih je 17, uključujući i Oskara za najbolji film.

Džekson je 2010. ponovo utonuo u Srednju zemlju da snimi trilogiju „Hobit“. I ova trilogija je zasnovana na istoimenim romanima Dž. R. R. Tolkina. Svaki pojedinačni film je doneo zaradu od preko milijardu dolara, dok je ukupno sedam puta nominovan za Oskara.

U međuvremenu je Džekson ostvario svoj dečački san i 2005. godine snimio rimejk filma „King Kong“, koji je dobio tri Oskara i nagradu BAFTA. Zatim je u potpuno drugom ritmu snimio film „Divne kosti“ (Lovely Bones), adaptaciju bestselera Alis Sibold, koji je pušten u distribuciju 2010. godine. 

Džekson je sa Stivenom Spilbergom i Ketlin Kenedi bio producent filma „Avanture Tintina“ koji je Spilberg režirao. Bio je producent i naučno-fantastičnog trilera „Distrikt 9“, dok je 2012. zajedno sa Demijenom Ekolsom, jednim od momaka lažno optuženim za ubistvo, producirao dokumentarac o tom slučaju pod imenom „Zapadno od Memfisa“.

Džekson se od najranije mladosti zanima za film. Prvi dugometražni igrani film „Neukus“, je snimio tokom vikenda sa drugovima, ali mu je trebalo skoro četiri godine da ga završi. Usledio je film „Meet the Feebles“, čime je započeo dugogodišnju saradnju sa guruom za specijalne efekte Ričardom Tejlorom.

„Nebeska stvorenja“je lansirao karijeru mlade Kejt Vinslet. Za ovaj film su Džekson i Volš prvi put bili nominovani za Oskara za najbolji scenario. Majkl Dž. Foks igrao je u njegovom narednom filmu „Ko se boji duha još?“, za koji je izvršni producent bio Robert Zemekis.

Za zasluge na polju filma Džekson je 2010. godine dobio titulu viteza.

*Srpska premijera

Režija i produkcija: Janko Virant

Uloge: Karen Waddell

Poeziju čita: John Ralston 

Produkcijska kuća: V-Art Productions

Čuje se tuš dok u gradu vlada noćna tama. Sutradan, sredovečna žena kojoj je posvećena ljubavna pesma, hoda suncem obasjanom ulicom Toronta prema kući dok joj stihovi pesme prolaze kroz glavu. Cveće na njenom stolu vene. Pesma joj i dalje odzvanja u glavi kad stiže kući sa svežim cvećem. Na povratku zastaje na kapiji, osećajući na trenutak prisustvo muškarca kojeg voli. Ali ne može da ga vidi. Kod kuće nježno aranžira cveće u ritmu svoje pesme. Noć pada. Ona se proteže na podu, dok joj u glavi još odjekuju stihovi ljubavi i čežnje. Jedan muškarac stiže do vrata njenog stana. Pesnik čiji su stihovi podstakli njenu priču stigao je da pozdravi njegovu muzu. Napolju, noć pada ovog puta unazad.

Janko Virant 

Režiser/producent iz Ljubljane gde je i studirao na Institutu za dizajn, fotografiju i film.   

Radio je kao producent i režiser za filmski odsek slovenačke kulturne organizacije SKUC, gde su dva njegova filma osvojila nagrade na nacionalnim filmskim festivalima. Preselio se u Kanadu gde u svom prvom ostvarenju istražuje i dramatizuje univerzalno iskustvo imigranata: „Sa dna zemlje sam se liftom slučajnosti popeo na najgornji sprat, izvadio poslednja tri penija i bacio ih dole da vidim mogu li ih ponovo pronaći“. Nakon prvenca je osnovao V-Art Productions i snimio „Mind’s Eye“, „Mysteriously Yours“, „In Eve’s Shadow“ i „Two Sides of a Shadow“, sve za CBC. „The Boatswain“ je emitovan na History TV, TVO, Vision TV, RDI. Nedavno je snimio dokumentarce „Slovenian-Canadian Roots“ i „Window of Opportunity“, emitovane na OMNI TV 1. Sada radi na dugometražnom igranom filmu „NEVER LET YoUGO“, za koji u finansiranju učestvuju TELEFILM Kanada i OMDC, o slovenačkom reli vozaču zarobljenom između sna o povratku kući i puštanju korena u Kanadi.

*Evropska premijera

Režija: Tatia Skhirtladze

Korežija: Anna Khadzaradze

Scenario: Inna Ivanceanu & Tatia Skhirtladze

Produkcija: Karin Berghammer, Alexander Dumreicher-Ivanceanu & Bady Minck, Nino Chichua, Anna Khazaradze & Linda Jensen, Sarita Matijević

Produkcijska kuća: berg hammer film, Amour Fou, 1991 Productions, Playground produkcija

Film istražuje neobični biografski splet veza između najboljih svetskih šahistkinja iz vremena Hladnog rata. Četiri gruzijske velemajstorke: Maja Čiburdanidze, Nana Aleksandrija, Nona Gaprindašvili i Nana Joseliani, za vreme Sovjetskog Saveza postale su ikone ženske emancipacije i izvele revolucionarne promene u svetu ženskog šaha. Globalnu perspektivu daje peta junakinja, čuvena srpska šahistkinja i novinarka Milunka Lazarević, koja je pratila razvojni put junakinja od samog početka, kao bliska prijateljica u privatnom životu i žestoka suparnica za šahovskom tablom. Film o pobedama i porazima u šahu i u životu, ali pre svega o revoltu protiv moćnog, dominantno muškog sistema.

Tatija Škirtladze 

Rođena 1976. u Tbilisiju, Gruzija, živi i radi u Beču. Diplomirala je na Univerzitetu primenjenih umetnosti u Beču, a master studije završila na Univerzitetu umetnosti u Holandiji. Radi u različitim medijima, kao i na kreiranju različitih umetničkih projekata. Predaje video umetnost na Univerzitetu primenjenih umetnosti u Beču. Suosnivačica je biroa za kulturnu implikaciju – SuK.

Written, directed and produced by: Jelena Mila

Production company: M.A.M.M.A produkcija Stokholm

On the Elavation of the Holy Cross Day in 2020, with the blessing of the British-Scandinavian Bishop Dositej, the film follows a day on the property of the future first Serbian monastery and spiritual-cultural center in Smedjerid, Laholm municipality. The sanctuary dedicated to the Protecting Veil of the Mother of God has been in construction in the south of Sweden for twenty years, and the works are slowly coming to an end.

Jelena Mila 

Actress, film director, producer, author. Besides stage and film art, she likes math, poetry and theology. She received her master’s degree in Acting at the Belgrade Faculty of Dramatic Arts and is working on her doctoral thesis in film theory. She helmed the feature film Iron Warrioresses – Women Volunteers in First World War based on the eponymous stage play. She prepares film adaptations of her other stage plays dealing with prominent women of Serbian history: Tsarina Jelena and Mileva Marić Einstein. She published five books, currently develops screenplays about two historical female figures: Jelena Balšić and Jelena Petrović of Savoy.

Lives and works between Stockholm, Belgrade and Perast. The mother is two wonderful boys.

* World premiere

Posle kiše / After the rain (08′ 42″)

Režija:  Valérian Desterne, Juan Olarte Zúñiga, Carlos Osmar Salazar Tornero, Lucile Palomino, Juan Pablo de la Rosa Zalamea, Céline Collin, Rebecca Black 

Ptica i kit / Bird and the whale (07′ 04″)

Režija: Carol Freeman 

Skitnica Doroti / Dorothy la Vagabonde (08′ 38″)

Režija: Emmanuelle Gorgiard 

Van staze  / Hors Piste (06′ 01″)

Režija: Leo Brunel 

Slatka noć / Nuit Cherie (13′ 46″)

Režija: Lia Bertels 

Utočište / Refuge de l’ecureuil (13′)

Režija: Chaitane Conversat 

Vivat musketiri  / Vivat musketeers (05′ 30″)

Režija: Anton Dyakov

Ol inkluziv / All inclusive (100’)

Režija: Corina Schwingruber 

Fest / Fest (02’ 55”)

Režija: Nikita Diakur

Nailazi poplava / Flood is coming (08’ 57”)

Režija: Gabriel Bohmer  

Last year when the train past (17’ 30”)

Režija: Pang-Chuan Huang

Prošle godine kad je prošao voz / Passage (22’)

Režija: Kitao Sakurai

Lažna prijava / Swatted (19’ 59”)

Režija: Ismael Joffroy Chandoutis

Interfilm Berlin je jedan od najvećih i najznačajnijih svetskih festivala kratkog metra. Osnovan je 1982. godine u Berlinu. Filmovi sa ovog festivala ulaze u konkurenciju za Oskara.

Vezanost / Ties (2019. / 07’ 30’’)

Nemačka, Rusija 

Režija: Dina Velikovskaya

Ćerka napušta roditeljski dom sa ciljem da vodi samostalan život. Ipak, ostaje povezana sa primarnom porodicom, što sa sobom povlači posledice po sve.

Interfilm 2019: Najbolji film 

Nagrada / The Award (2017. / 16’ 30’’)

Severna Makedonija 

Režija: Lidija Mojsovska

Arben želi da osvoji nagradu kako bi pomogao bolesnom bratu. Majka mu zabranjuje da učestvuje u takmičenju jer je Albanac, ali Arben ne želi tek tako da odustane.

Kiša / Rain (2019. / 05’)

Poljska 

Režija: Piotr Milczarek

Tokom slobodnog pada sa vrha solitera, skakači se okupe. U nastaloj euforiji, drugi ih slede.

Sređivanje lica / Facelift (2019. / 07’)

Nemačka 

Režija: Dennis Stein-Schomburg & Jan Riesenbeck

Manje-više filozofska razmišljanja o životu, smrti, postojanju i svemu ostalom. Uz pomoć odgovarajuće apsurdne mentalne gimnastike.

Plavi plašt / La Capa Azul (2019. / 05’)

Portoriko 

Režija: Alejandra López

U Portoriku se teško nalaze lekovi nakon razarajućeg uragana. Jedan dečak mora da uloži dodatni napor kako bi pomogao svom dedi.

Hizija / Hizia (2020. / 19’ 46’’)

Francuska 

Režija: Chabname Zariab

Luiz je na izlazu iz svoje zgrade kada joj neki čovek daje torbu pre nego što ga uhapsi policija.

Foyle International Short Film Festival 2020: Najbolji kratki film (kvalifikacije za Oskara) 

Fluidna granica / Fluid Border / Fliessende Grenze (2020. / 17’ 13’’)

Nemačka 

Režija: Joana Vogdt

Pogranična oblast između Istočne i Zapadne Nemačke, 1980. Birokratski određena „fluidna granica“ prelazi preko sredine jezera Šalse. Tokom noćne oluje, vetar pomeri bovu. Dok se pripadnici pograničnih trupa i mernih službi trude da uspostave red, dvojica geodeta odbaciju predrasude i prevazilaze granice koje ih dele.

Interfilm 2020: Najbolji nemački film, Nagrada publike 

2020: Nominacija za nagradu publike Evropske filmske akademije 

Scenario, režija, produkcija: Carsten Panitz

Produkcija: Dr. Michael Flintrop, Dragana Latinović

Učesnici: John Glen, Janine Glen, Maud Adams, Beatrice Libert, Dr. Michael Flintrop, Prof. Dr. Ivo Ritzer, Dr. Wieland Schwanebeck, Benjamin Lind

Produkcijska kuća: Fenomena Film Production

Britanski režiser Džon Glen bio je 2017. počasni gost šestog međunarodnog filmskog festivala „Sinevejs“ u nemačkom gradu Brunsvik, gde je primio nagradu za životno delo kao montažer, režiser druge ekipe i režiser. Ovaj dokumentarac sadrži iscrpan razgovor koji je sa Glenom vođen pre festivala u njegovom domu u Oksfordširu, a tu su i izjave koje su dali Mod Adams, glavna glumica filma „Oktopusi“ i glumica Beatris Liber, koja je igrala u filmu „Operacija svemir“, kao i nemački filmolozi Viland Švanebek i Ivo Ricer, i drugi. Karijera Džona Glena kao montažera, režisera druge ekipe i režisera, koja između ostalih obuhvata i ostvarenja „Asovi: Gvozdeni orao III“  i „Kristofor Kolumbo: otkriće“ tema je ovih razgovora, dok se režija pet filmova o Džemsu Bondu („Samo za tvoje oči“, „Oktopusi“, „Pogled na ubistvo“, „Dah smrti“ i „Dozvola za ubistvo“) analiziraju u odnosu na njegovu režiju druge ekipe akcionih scena filmova „Divlje guske“ ili filmova Pitera Hanta „Zlato“ i „Viči na đavola“. 

Karsten Panic 

Diplomirao engleski i američki jezik i književnost na Univerzitetu Bilefeld 2009. sa radom o režiseru Džonu Karpenteru. Snimio je nekoliko kratkih filmova kao scenarista/režiser, bio je izvršni producent dugometražnog igranog filma „Zvischen Sommer und Herbst“ scenariste/režisera Danijela Mansa. Priprema svoj prvi igrani film kao scenarista/režiser i režira scensku adaptaciju Hofmanovog dela „Der Sandmann“ kao monodramu sa glumcem Stefanom Majsnerom. Ovo mu je prvi dugometražni dokumentarni film.

Dr Mihael Flintrop 

Gost Martovskog festivala 

Već 25 godina radi kao advokat za krivično pravo u Braunšvajgu. Tokom studija u Regenzburgu, 20 godina je pisao filmske kritike pre nego što je doktorirao na temu „Američki akcioni policajci“ na Univerzitetu u Getingenu. Osnivač i od 2012. organizator međunarodnog filmskog festivala „Sinevejs“ u Volfsburgu, koji je ugostio mnoge ugledne stvaraoce, kao što su reditelji Džon Bedem, Džon Lendis, Džo Dante, Džon Glen i Brus Beresford.

*Svetska premijera 

Scenario i režija: Heidi Hassan & Patricia Pérez Fernández

Produkcija: Daniel Froiz & Delphine Schmit

Produkcijska kuća: A Matriuska Producciones, Perspective Films, Producciones de la 5ta Avenida, PCT cinéma télévision

Dve rediteljke, najbolje prijateljice iz detinjstva, pripadnice kubanske dijaspore dele s nama svoje najintimnije misli i emocije tokom traganja za sobom i dok se međusobno traže u stranoj zemlji.

Patricijin debitantski, a Hajdin drugi dugometražni dokumentarni film. Premijerno prikazan na Festivalu dokumentarnog filma u Amsterdamu IDFA gde je osvojio glavnu nagradu, za najbolji dugometražni dokumentarac.

Hajdi Hasan (Kuba, 1978) 

Nakon što je 2002. godine diplomirala na odseku za kameru na Međunarodnoj filmskoj školi San Antonio de los Banjos na Kubi, emigrirala je u Švajcarsku i nastavila profesionalno usavršavanje na Visokoj školi za umetnost i dizajn (HEAD). Diplomirala je filmsku režiju 2008. godine. Sada svoj režiserski rad i rad vizuelne umetnice usklađuje sa brojnim saradnjama kao direktor fotografije. Njen rad predstavljen je na prestižnim međunarodnim filmskim festivalima, gde su dobili brojne nagrade i priznanja kritike.

Patricija Perez Fernandez (Kuba, 1978) 

Nakon što je diplomirala na odseku drame na Visokom institutu za umetnost u Havani (ISA), nastavila je usavršavanje na Međunarodnoj filmskoj školi San Antonio de los Banos, Kuba, gde je diplomirala filmsku režiju. Godine 2002. dobila je stipendiju za postdiplomske studije na Filmskoj i audiovizuelnoj školi Katalonije (ESCAC) i emigrirala u Španiju. Od tada je snimila nekoliko kratkometražnih igranih i dokumentarnih filmova. Trenutno je zaposlena u DOCMA (Špansko udruženje producenata dokumentarnog filma).

*Srpska premijera 

Režija: Alex Holmes

Produkcija: Victoria Gregory, Alex Holmes

Posada: Sally Creaser, Angella Farrell, Jo Gooding, Nancy Hill, Jeni Mundy, Michelle Paret, Claire Russell, Dawn Riley, Tanja Visser, Mikaela von Koskull, Mandi Swan.

Produkcijska kuća: New Black Films

Inspirativna priča o tome kako je Trejsi Edvards, dvadesetčetvorogodišnja kuvarica na čarter brodovima, 1989. godine postala kapetan prve ženske posade koja je ikad učestvovala u nautičkoj trci oko sveta „Whitbread Round the World Race“. Trejsi je na svakom koraku u ostvarenju svog sna nailazila na prepreke: muški rivali su smatrali da isključivo ženska posada nema šanse da uspe, šovinistička nautička štampa se kladila na odustajanje, potencijalni sponzori su je odbijali jer su smatrali da će da potonu i da će to biti loš publicitet. Ali Trejsi se nije predala. Kuću je stavila pod drugu hipoteku i nabavila polovni brod, uloživši sve što ima samo da bi došla do startne pozicije. Iako je posedovala ogromno samopouzdanje, Trejsi su mučile teške sumnje koje bez svoje sjajne posade nikada ne bi uspela da prevaziđe. Uz njihovu pomoć uspela je da unese šok u ovaj sport i da dokaže kako su žene ravnopravne s muškarcima.

„Ovo je inspirativna priča o hrabrosti i odlučnosti koja treba da dopre do najšire publike, tako da mi je drago da se sve ovo uključio i Dogwoof. Omogućili su realizaciju ovog projekta i New Black Films sa zadovoljstvom nastavlja saradnju sa tako inspirativnim profesionalcima.“

Aleks Holms, režiser

Aleks Holms

Dobitnik nagrade BAFTA čiji dirljivi i provokativni opus obuhvata dokumentarni i igrani film. Napisao je i režirao zastrašujući dokumentarac Stop at Nothing: The Lance Armstrong Story za ABC koji je časopis „Varajeti“ napisao da je „fascinantan… poražavajući… da nagoni na razmišljanje…“, zatim nagrađivane drame House of Saddam, Dunkirk i Coalition. Za BBC je režirao filma Paula, triler inspirisan hororima.

*Srpska premijera