Osnovan od strane Društva filmskih radnika Hrvatske 1953, Zagreb film se specijalizovao za dokumentarne i kratkometražne igrane filmove, s kojima će 1960-ih godina postati poznat na svetskim filmskim festivalima. Studio za crtani film ustanovljen je 1956. i od tada počinje nezaustavljiv uspon proizvodnje zagrebačke umetničke animacije, sa kadrovima iz prethodnog perioda (Dušan Vukotić, Nikola Kostelac, Vjekoslav Kostanjšek…) i novim snagama (Vatroslav Mimica, Branko Ranitovic, Pavao Štalter…). Zahvaljujući umetničkoj filmskoj animaciji ova kuća uskoro će postići svetsku filmsku slavu, a zagrebački animirani filmovi osvojiti bezbroj nagrada i priznanja na međunarodnim festivalima (između ostalog, Dušan Vukotić je 1962. osvojio nagradu Američke filmske akademije s filmom „Surogat“, kao prvi neamerički dobitnik Oskara).

Zagreb film je realizovao i četiri crtanofilmske serije: „Hound for Hire“, „Inspektor Maska“, „Profesor Baltazar“ i „Leteći medvjedići“.  

Animafest Zagreb, osnovan 1972. odlukama ASIFA-e, produkcijske kuće Zagreb film i Grada Zagreba, drugi je najstariji filmski festival u potpunosti posvećen animaciji i jedna od četiri najveće svetske smotre animiranog filma. 

Odrasti u malo drvo (2019, 05’ 40’’)

Režija, scenario i montaža: Noemi Ribić

Collonello Futurista (2019, 18’ 45’’)

Režija, scenario i montaža: Vladislav Knežević

Iris (2020, 08’ 14’’)

Režija, scenario, animacija, ilustracije: Lucia Bužančić

Jež Bodljikavko (2020, 06’47’’)

Scenario i režija: Tihoni Brčić

Izvan sebe (2019, 02’42’’)

Režija, scenario i montaža: Stella Hartman

Od 2018, u saradnji sa Al Džazira medijskom mrežom i medijskim institutom, Al Džazira Balkan organizuje međunarodni festival dokumentarnog filma AJB DOC. Na Martovskom festivalu biće prikazana dva filma nastala u koprodukciji Al Džazira Balkan i kuće Brand Me (Bosna i Hercegovina), nagrađena na ovom festivalu.

Sve sa voljom / A Feat Of Perseverance

2018. / 48’ 38” 

Režija: Nerminka Emrić

Nagrada publike za najbolji dokumentarni film, AJB DOC festival 2019. 

Heroj prošlog vremena Marin Radulj, u komunističkoj Jugoslaviji poznat kao „Titan s otoka Mljeta“, je svojim rukama, uz pomoć supruge Nike, prokopao stenu dugu 96 metara zbog osiguranja poljoprivrednog zemljišta. Ova priča slavi čoveka, čuvajući od zaborava fragmente prošlog vremena nepojmljivog novim generacijama. 

*Srpska premijera

Komšije / Neighbours

2020. / 29’

Režija: Nerminka Emrić

Nagrada za najbolji film selekcije AJB Prikazuje, AJB DOC festival 2020. 

Skoro tri decenije nakon što su njihovi životi okrenuti naopačke usled najbrutalnijeg sukoba u Evropi još od Drugog svetskog rata, stanovnici istočne Bosne, među kojima su mnogi bili izbeglice, i njihove prve komšije s druge strane granice sa Srbijom, iznova svedoče ljudskoj patnji. Ovoga puta oni koji pate pred njihovim očima su migranti i izbeglice, koji beže od progona i rata u svojim dalekim domovima. 

*Srpska premijera

Nerminka Emrić

Diplomirani politolog, novinar-istraživač, rediteljka. Radila na BiH televiziji, Federalnoj televiziji, na Televiziji Sarajevo, u Centru za istraživačko novinarstvo. Osniavač Brand Me Produkcije. Autorka tri dokumentarna filma.

Režija: Leon Rizmaul

Produkcijska kuća: HRT

Napuštene, zastarele mašine pričaju priču sa zapisa sačuvanog u televizijskoj arhivi. Vreme radnje prikazuje se kroz četiri ciklusa. Komunikacijske mašine reprodukuju informaciju o ljudima, njihovom postojanju, njihovoj prisutnosti hermetički zatvorenoj u jednu epohu. Umiranjem mašina za reprodukciju, umiru i njihove priče. Priče o neostvarenim ljudskim težnjama i poruke budućim naraštajima nestaju u entropiji zapisa. Šta nas spasava od neumoljive reke zaborava?

Leon Rizmaul 

Rođen 1972. godine u Sisku. Zaposlen u Dokumentarnom odeljenju Hrvatske Radio Televizije. Profesionalnu karijeru je, između ostalog, posvetio očuvanju i promociji arhivske filmske baštine. Glavni je urednik svakodnevne naučno-obrazovne emisije „TV Kalendar“. Kao scenarista, reditelj i izvršni producent doprineo je uspehu mnogih festivalskih filmova. Režirao je popularne filmove „Druga strana Wellesa“ (2005.); „Vukovar moje mladosti“ (2012.); „Goranov Wimbledon“ (2013)… Od 2015. do 2018. režirao je rekonstrukciju 50 epizoda televizijske serije „Portreti i susreti“. Kao izvršni producent i scenarista osvojio je nekoliko priznanja za tri dokumentarna filma iz serijala „Probacije“. Jedan od njih, film „4.7“, osvojio je 2016. glavnu nagradu „Veliki pečat“ na ZagrebDox-u kao jedini hrvatski pobednik tog uglednog festivala. Član je Društva hrvatskih filmskih reditelja.

*Beogradska premijera

Režija: Branko Šmit

Produkcija: HRT

Život glumca Ive Gregurevića neobično je filmski. Zato je njegov dugogodišnji prijatelj, saradnik, kum, Branko Šmit napravio vrlo ličan, biografski film. Kroz svedočenja ljudi pokazao je nepoznatog Ivu. Ivu koji je mrzeo samoću, zvao ljude u različito doba dana i noći, dolazio u kuće nenajavljen, tražio društvo, neumorno okupljao ljude oko sebe. Onda život bude ironičan: Ivo je zaplesao svoj poslednji ples sam, u noći između 1. i 2. januara 2019. godine. Svetska premijera filma bila je u Orašju, rodnom mestu Ive Gregurevića, u kome je glumac osnovao i Dane hrvatskog filma. 

Branko Šmit 

Rođen je 1957. u Osijeku. Na Akademiji dramske umetnosti u Zagrebu, odsek filmske i TV režije, diplomirao je zapaženom TV dramom „Rano sazrijevanje Marka Kovača“. Prvi celovečernji film „Sokol ga nije voleo“, prema tekstu Fabijana Šovagovića, režira 1988. i za to ostvarenje dobija nagradu za debitanta godine na Pulskom festivalu. Usledili su filmovi: „Đuka Begović“, „Vukovar se vraća kući“, „Božić u Beču“ – o senzibilnim pojedincima u surovoj ratnoj stvarnosti, za koji 1997. osvaja pulsku „Zlatnu arenu“ za scenario. Isto priznanje  mu je pripalo i tri godine kasnije za film „Kraljica noći“ (hrvatski kandidat za „Oskara“). Njegovo najnagrađivanije ostvarenje je drama o trgovini ljudima „Put lubenica“. Godine 2009. filmom „Metastaze“, koji je ovenčan „Zlatnom arenom“ za najbolji film u Puli, kao i nagradom za najbolji film na beogradskom FEST-u, počeo je trilogiju, u kojoj su usledili „Ljudožder  vegetarijanac“ 2012. i „Agape“ 2017. U ovim filmovima, koji su kritika savremenog hrvatskog društva, secira goruće probleme kao što su nacionalizam, korupcija, kriminal, neprihvatanje različitosti. Dokumentarni film „Prvi do srca – Ivo Gregurević“ je njegova posveta velikanu hrvatskog i jugoslovenskog glumišta.

*Srpska premijera

Razdaljina između nas i neba / The distance between us and the sky (2019. / 09’)

Režija: Vassilils Kekatos 

Dva neznanca se sreću po prvi put na staroj benzinskoj stanici.

Igra / Play (2017. / 32’)

Režija: Vangelis Lymberopoulos  

Većina odraslih sanja o tome da zauvek ostane u detinjstvu. Pet osoba pokušava da taj san pretvori u stvarnost.

Helga je u Lundu / Helga is in Lund (2016. / 20’)

Režija: Thelyia Petraki

Jedna žena, jedan mladi učenik klavira, jedan starac, jedan psihijatar i jedna mačka.

Večera za malobrojne / Dinner for few (2014. / 10’)

Režija: Nassos Vakalis

Društveno politička alegorija o opstanku čovečanstva u sistemu koji se večito obnavlja.

Hektor Malo – Poslednji dan u godini / Hector Malot – The last day of the year (2018. / 25’)

Režija: Jacqueline Lentzou

Poslednji dan u godini odmiče pod mesečinom, Sofija sanja jedan san.

Indeks / Index (2019. / 12’)

Režija: Nicolas Kolovos  

Čamac koji treba da preveze Danovu porodicu u Evropu je spreman, ali njegov sin odbija da izađe iz kamiona.

Scenario i režija: Boris Balta

Produkcija: Boris Balta, Aid Berbić, Ajša Balta

Produkcijska kuća: RSD Sloboda, Magic Factory, Eventus

Film o 100 godina postojanja Radničkog sportskog društva „Sloboda“ iz Tuzle, koje je iznedrilo brojne olimpijce i osvajače medalja – među njima sportistu veka BiH, Mirzu Delibašića i sportistu veka grada Tuzle, Zlatana Saračevića. Svaki član je imao odgovornost da, pre svega bude dobar čovek, a zatim i uspešan sportista. RSD „Sloboda“ je uspostavila kodese ponašanja i izmenila mnoge sudbine. Ovo je priča o tim sudbinama.

Boris Balta

Živi i radi u Tuzli, gde je rođen 1979.  Glumac u Narodnom pozorištu Tuzla, direktor Tuzla Film Festivala,i producent filmskih projekata, TV i web emisija,  multimedijalnih projekata. Kao glumac odigrao više od 20 premijera i snimio nekoliko filmova. Kao reditelj i producent potpisuje tri predstave, dva kratka i dva dokumentarna filma, producirao je dva festivala. Tuzla Film Festival postoji od 2012. i jedan jedan je od najistaknutijih festivala u BiH. Producentsku kuću Magic Factory, koja aktivo razvija filmsku industriju na prostoru Tuzlanskog kantona i do sada je producirala mnoge projekte, osnovao je 2009. 

*Regionalna premijera 

Režija: Sanjin Mirić

Produkcija: Sanjin Mirić, Jelena Ćirić, Petr Bergman

Glume i govore: Jelena Ćirić, Lordan Zafranović, protojerej Srđan Jablanović, Vid Luković, Milorad Luković, Zuzana Hruškova, Natali Želinska, Jan Rišavi 

Narator: Tihomir Stanić

Produkcijska kuća: RODOLJUB z.s.

Film o stradanju srpskih vojnih i civilnih zarobljenika tokom Velikog rata u austrougarskim logorima, na području današnje Češke. Težak i ponižavajući život, glad, zima, zlostavljanje, bolesti, smrt… U filmu govore češki i srpski istoričari, potomci logoraša, a korišćene su i originalne arhivske fotografije. Film je posvećen onima koji se u Srbiju nisu vratili i koji počivaju daleko od svoje domovine.

Sanjin Mirić 

Rođen je 1961. u Visokom, BiH. Kao srednjoškolac počeo je da snima autorske amaterske filmove, za koje je nagrađivan. Od 1987. živi i radi u Pragu. Diplomirao je na odseku dokumentarne režije na Filmskoj akademiji u Pragu (FAMU). Od 1991. radi u svim značajnim TV kućama u Pragu, pretežno režira publicističke i zabavne emisije. Autor je nekoliko dokumentarnih filmova.

*Svetska festivalska premijera

Scenario i režija: Snježan Lalović

Kazuo Tanaka je iz Japana u Jugoslaviju došao 1961, upravo u vreme kad je objavljeno da je Ivo Andrić dobio Nobelovu nagradu za književnost. Nije ni sanjao da će kasnije na japanski jezik prevoditi Andrića, Njegoša i mnoge druge srpske pisce. U Jugoslaviji je stekao prijatelje sa kojima je zadržao kontakt i po povratku u Japan. Svoje mostove gradio je i sa prijateljem Hiošijem Jamasakijem Vukelićem – napravili su prvi japansko-srpskohrvatski rečnik. Na Balkan se vratio 2003. nakon pročitane reportaže u japanskim novinama o Likovnom saborovanju u Višegradu u vreme rata u BiH. Njegova veza sa Jugoslavijom nije prestala ni nakon smrti. Tokio, Beograd i Višegrad postali su trajni čuvari njegovog pepela.

Snježan Lalović 

Rođen je 1960. godine u Sarajevu, gde je na Fakultetu političkih nauka završio žurnalistiku. Magistrirao je na Filozofskom fakultetu na Palama, gde živi i radi od 1992. Učestvovao je u stvaranju Srpskog radija i Srpske televizije, a realizovao je više od 400 dokumentarnih emisija na RTRS. 

Dokumentarni filmovi nagrađivani su mu na međunarodnim festivalima u Beogradu, Budimpešti, Serpuhovu, Istočnom Sarajevu, Atini, Banji Koviljači, Sergejevom Posadu…

Radi kao direktor Kinoteke Republike Srpske.

Scenario i režija: Radoslav T. Stanišić 

Producent: Predrag Vukčević

Radomir Bajo Šaranović, crnogorski, srpski i jugoslovenski pozorišni, televizijski i filmski reditelj, scenarista, profesor Fakulteta dramskih umetnosti u Beogradu. 

Rođen je 4. decembra 1937. u selu Kosić, zaseok Kosovi Lug, kod Danilovgrada, Crna Gora. Umro je u Beogradu, 9. septembra 2001, u 63 godini života. 

Poslednji jugoslovenski filmski romantik.

U Šaranovićevom stvaralaštvu, pored dugometražnih igranih filmova „Svadba“ i „13 jul“, izdvajaju se i kratkometražni igrani filmovi, za koje je napisao preko dvadeset scenarija. Režirao je značajne i zapamćene TV drame, pozorišne predstave. 

Kao gostujući predavač odlazio je na mnoge svetske filmske škole. Tokom bogate profesorske karijere, vrhunskim predavanjima u kojima je neposredno povezivao teoriju i praksu, odnegovao je mnoge generacije filmskih reditelja, birajući ih među najvećim imenima jugoslovenskog filma.

Uticao je na kvalitet filmova koji su stvarani na Fakultetu dramskih umetnosti – kao mentor sa umjetničke i stručne strane, ali i kao profesionalni reditelj, koji je svoja poslovna poznanstva koristio da studentima pomogne u prvim profesionalnim koracima. Utemeljio je putokaz i kreativni pravac mnogim generacijima filmskih reditelja. 

Profesor Šaranović je, kao prorektor Univerziteta umetnosti od 1989, a onda i kao ministar kulture Srbije od 1990. godine, omogućio prvi  fond za kinematografiju. 

Bio je tvorac i direktor Evropske filmske letnje škole SILEKT, Asocijacije visokih filmskih škola.

Radoslav T. Stanišić 

Rođen je u Podgorici. Studirao režiju u Pragu, diplomirao 2000. godine na FDU. Filmski i TV reditelj, od 2009. doktor dramskih umetnosti: odsek filmologija. 

Radi kao predavač na Fakultetu dramskih umjetnosti na Cetinju. Piše filmske kritike za crnogorski list „Dan“ i  filmski časopis „Filaž“ iz Niša. Zaposlen u RT Crne Gore, gde je režirao preko hiljadu TV emisija. Napisao je knjigu „Hrastovi koje ne obaraju: Ratko Đurović – Velimir Stojanović“. Za dosadašnji rad dobio je oko trideset nagrada i priznanja u zemlji i inostranstvu. 

Izdvojeno  iz filmografije

Autorski projekti: dokumentarna reportaža „Karlov most“, turističko-promotivni film „Moja Podgorica“ .

Dokumentarni filmovi (scenario, režija, produkcija): „Na kraju puta“, „Sudbina“, „Jaroslav Čermak i Crna Gora“, „Duhovna poetika Oca  Lazara“, „Visoki Hrastovi“, „Poslednji YU filmski romantik.“ 

Kratkometražni igrani filmovi (scenario i režija): „Jednostavna akcija“, „Lopovi“, „Djevojka u plavoj haljini“, „Profesionalac“, „Izabranik“.

*Beogradska premijera 

Režija: Ivana Marinić Kragić

Scenario: Ivana Marinić Kragić, Ivana Vuković

Produkcija: Ivana Marinić Kragić, Miloš Ivanović

Uloge: Maruška Aras, Mia Anočić Valentić, Iva Mihalić, Ana Maras Harmander, Sanja Milardović, Jadranka Elezović, Asja Jovanović, Vlasta Ramljak

Produkcijska kuća: Marinis Media (HR), Set Sail Films (SRB)

Dve mlade časne sestre upoznaju se na katoličkom okupljanju u Zagrebu i zaljubljuju se. Žive u dva odvojena samostana, a prostori koje su nekada smatrale utočištem utehe i duhovnog ispunjenja postaju zemaljski u većoj meri nego što su očekivale. Razočarane Crkvom i seksualnim i psihičkim zlostavljanjem unutar institucije, a vođene svojom ljubavlju, donose najtežu odluku svog života – da napuste samostan.  

Ivana Marinić Kragić

Producentkinja i autorka producentske kuće Marinis Media. Diplomirala na Akademiji dramske umetnosti 2012. u Zagrebu, odseku Snimanja. Kao direktor fotografije snimila je desetak kratkometražnih igranih filmova. „Nun of Your Business“ je njen prvi dugometražni dokumentarni film na kojem je radila kao producentkinja, rediteljka i direktorka fotografije i sa kojim je osvojila nagradu publike na ZagrebDox festivalu 2020. Kao producentkinja potpisuje nekoliko kratkometražnih filmova, a kao ko-producentkinja dugometražne igrane filmove „Grubi rez“ (2019) i „Jedini izlaz” (2020).

*Internacionalna premijera 

Scenario, režija, kamera, montaža, produkcija: Danilo – Lola Ilić

Koprodukcija: Anna Gaspotić, Studio Lux

Glavni lik: Erik Balija

Uprkos svim poteškoćama koje je život stavio pred njega, za Erika ništa nije nemoguće – komponuje, peva, nastupa… Njegove pesme su osvojile brojne nagrade, a snaga i vedrina njegovog duha su očaravajuće.

Danilo – Lola Ilić

Rođen u Vranju, Republika Srbija (tada SFRJ) 1977. Diplomirao filmsku i TV montažu 2002. na Akademiji Umetnosti u Beogradu (BFA) u klasi prof. Andrije Zafranovića, magistrirao filmsku režiju 2007. na filmskoj školi Ohajo univerziteta (MFA). Živi i radi u Puli.

Autor je tri dugometražna dokumentarna filma: „Prašina svakodnevnog života“ (2011), „Mapa puna snova“ (2017) i „Erik“ (2020); dva dugometražna igrana filma: „Distortion“ (2007, magistarski film), „Memoari slomljenog uma“ (2015) i srednjemetražnog dokumentarnog filma „143°“ (2017).

Režija: Nikola Knežević & Olga Kepčija

Scenario: Nikola Knežević

Učesnici: Srđan Gojković, Zdenko Kolar, Srđan Sacher, Darko Rundek, Vlada Divljan, Dušan Kojić, Siniša Škarica…

Produkcijska kuća: CMC televizija

Croatia Records, kao izdavačka kuća koja je objavila najveći broj novotalasnih izdanja, ove godine slavi 40 godina novog talasa. Godišnjicu prate mnoga zanimljiva izdanja i reizdanja, a fokus je na četiri vinila, bisera novog talasa: prvi albumi Električnog orgazma i Haustora,  jedini album Šarla akrobate i Paket aranžman kompilacija, koja je bila zaslužna za procvat novog talasa u bivšoj Jugoslaviji. U saradnji sa CMC televizijom snimljen je dokumentarni film sa velikim brojem relevantnih sagovornika, o jednom od najbriljantnijih muzičkih razdoblja u istoriji naših prostora.

Nikola Knežević 
Studije organizacije i informatike napušta da bi se posvetio muzici i radiju, gde karijeru gradi prvo kao voditelj i DJ, a zatim i kao novinar i muzički urednik. S lokalnog radija u rodnim Okučanima radijski put nastavlja u Novoj Gradiški, pa u Slavonskom Brodu. Sa prijateljima 2017. osniva muzički portal Music Box, gde je glavni urednik, muzički i filmski kritičar. Krajem iste godine postaje muzički urednik u diskografskoj kući Croatia Records. Radi na mnogobrojnim izdanjima, novim studijskim ili kompilacijskim, te na reizdanjima nekih od kultnih albuma u istoriji diskografije. 

Olga Kepčija 
Novinar, voditelj i muzički urednik. Na Radio Beogradu 202 najpre je radila kao novinar u informativi, pa interesovanja prebacuje na muziku: od 2001. uređuje emisiju Demo ekspres i vodi Hit nedelje. Kao autor i voditelj potpisuje emisiju Linija za rokenrol (2006-2014), a od 2008. priređuje godišnji izbor najboljih domaćih i ex-YU rok izvođača, Rok godišnjak. Sa Vladimirom Jankovićem Džetom organizovala je preko 400 emisija i koncerata širom Srbije – Karavan 202. Jedna je od pokretača takmičarskog festivala mladih i neafirmisanih rok grupa, Demo masters. Dobitnica Godišnje nagrade RTS-a. 

*Svetska festivalska premijera

DAE (1979. / 16’)

Režija: Stole Popovski

Isečak iz života Roma posvećen proslavi Đurđevdana.

Kalendar (1990. / 11’)

Režija: Meto Petrovski

Film se bavi temom nastanka živopisa u crkvi Svetog Đorđa u selu Staro Nagoričane koja prikazuje surov progon boraca za hrišćanstvo.

Golgota (1979. / 16′)

Režija: Meto Petrovski

Od pamtiveka se u Lesnovu, u zletovskom kraju, vodeničarski kamen pravi od stena iz okolnih planina. Proizvodnja tog kamenja, naročito prenos preko strmih uspona, pravi je sizifoski posao.

Granica (1962. / 12′)

Režija: Branko Ivanovski Gapo

Na osnovu prethodnog dogovora, granica između dve države, FR Jugoslavije (NR Makedonije) i Bugarske otvara se na jedan dan.

Likvidator (1983. / 15′)

Režija: Trajče Popov

Jednom čoveku je poveren zadatak da likvidira fabriku azbesta „Bogoslovec“ u istoimenom selu.

Posle njih dvojice došli su Lordan Zafranović, Rajko Grlić, Goran Paskaljević, Živko Zalar, Predrag Pega Popović, Viko Filač, te Emir Kusturica. Da pomenemo samo najpoznatije.

Po povratku u zemlju samoupravnog socijalizma, a pre svojih prvih igranih ostvarenja, svi ovi autori su ostvarili značajne opuse dokumentarnih i kratkih igranih formi, pretežno u produkciji tadašnjih republičkih televizijskih kuća, te nekoliko Filmskih radnih zajednica.

Ovaj, pomalo zaboravljeni, deo njihovog stvaralaštva i okrugla godišnjica njihovog odlaska u Prag, povod su za retrospektivu u okviru 67/68. Beogradskog festivala dokumentarnog i kratkometražnog filma. Da se stariji podsete, a mlađi upoznaju sa skrajnutim delom opusa autora koji su danas, uglavnom, poznati po svojim dugometražnim igranim ostvarenjima.

Milan Nikodijević

reditelj i scenarista, profesor Akademije umetnosti u Novom Sadu

Jedna slika priču priča 

2020. / 8’ 22’’

Autor: Milan Nikodijević

Produkcija: ŠTAP & KANAP PRODUCTION i ARBOS

Kratki zapis o poznatoj fotografiji mrtvog Jana Palaha koju je snimio Predrag Pega Popović 1969. godine. Deo istraživanja za dugometražni dokumentarni film „Zima jednog proleća“, koji je u fazi snimanja.

Mi iz Praga // 1967. / 29’

Režija: Rajko Grlić

Kome je bog stvorio bradu // 1972. / 30’

Režija: Goran Marković

Mala Neda // 1969. / 30’

Režija: Srđan Karanović

Dan i noć – Pjaca // 1966. / 15’

Režija: Lordan Zafranović

Pan Hrstka // 1969. / 10’

Režija: Goran Paskaljević

Legenda o lapotu // 1972. / 27’

Režija: Goran Paskaljević

Klub usamljenih srca // 1969. / 30’

Režija: Srđan Karanović

Pitka voda i sloboda 2 i 3 // 1987. / 1999. / 20’

Režija: Rajko Grlić

U pravcu početka // 1970.  / 12’

Režija: Dejan Đurković